Wat is
klassieke homeopathie?
Met klassieke
homeopathie wordt de homeopathie
bedoeld zoals die oorspronkelijk door Samuel Hahnemann ontwikkeld is,
met in acht neming van alle basisprincipes.
BASISPRINCIPES
VAN DE HOMEOPATHIE
- Ieder mens beschikt over een zelfregulerend
herstelvermogen.
- Ieder mens is een uniek wezen en ieder mens
heeft daarom een individueel,
juist bij hem passend middel nodig.
- De
holistische mensvisie: De mens is niet opgesplitst in
allerlei onderdelen, maar wordt gezien als een eenheid van lichaam
geest en ziel, in voortdurende wisselwerking met zijn omgeving.
- In geval van ziekte is er sprake van een
verstoring van de Levenskracht.
- Similia
similibus curantur: het gelijksoortigheidprincipe. Een
giftige stof die bij gezonde mensen bepaalde ziektesymptomen opwekt,
kan, mits verdund en geschud op de goede manier, soortgelijke
symptomen bij zieke mensen juist genezen.
- De geneesmiddelen worden bereid door de
uitgangsstof afwisselend te verdunnen en te schudden. Dit proces noemt
men potentiëren.
- De geneesmiddelen worden uitgetest op gezonde
mensen.
- De geneesmiddelen worden toegediend in de
laagst mogelijke dosering, de minimale dosis.
- De geneesmiddelen zijn gemaakt van één
basisstof. Daarom spreken we van enkelvoudige middelen.
Vaak wordt homeopathie verward met de kruidengeneeskunde,
zodat mensen dan spreken over "homeopathische" koekjes of
"homeopathische" knoflookpillen. Maar
die hebben niets met
homeopathie te maken.
Klinische en
complexhomeopathie
Toepassing van de homeopathie in de praktijk
vergt veel tijd en grote zorgvuldigheid. Daarom kan per dag maar een
beperkt aantal patiënten behandeld worden. Dit heeft er toe
geleid dat er in het verleden
veel pogingen zijn gedaan om de werkwijze wat te vereenvoudigen. Zo
zijn de klinische homeopathie en de complexhomeopathie ontstaan.
Bij klinische
homeopathie worden er middelen gegeven voor afzonderlijke
klachten: bijvoorbeeld voor hoofdpijn of keelpijn. Hierbij wordt, net
als in de reguliere geneeskunde, de ziekte
behandeld terwijl in de klassieke
homeopathie de aandacht gericht is op de zieke, op het individu. Meestal
worden bij klinische homeopathie lage
potenties gebruikt, die vaak langdurig op dezelfde manier ingenomen
worden. Dit kan als gevolg hebben dat de ziekte als het ware
"ingeslepen" wordt.
In de complexhomeopathie
worden verschillende homeopathische middelen samengevoegd en
voorgeschreven op een ziektebeeld (zoals artrose of migraine) en worden
dus verschillende medicijnbeelden met elkaar gecombineerd. Dit kan tot
verergeringen leiden die moeilijk terug te draaien zijn: de homeopaat
weet immers niet precies welk van de toegepaste middelen
verantwoordelijk is voor de verergering of de verbetering. Dit
soort "drogistenhomeopathie" is dus niet zo
onschuldig als wel voorgesteld wordt!
Bij klassieke
homeopathie wordt één middel
tegelijk gebruikt, het similimum. Soms
is een middel uit meerdere stoffen
samengesteld maar dat is in die vorm dan uitvoerig getest op gezonde
mensen.