Artikelen
Acute
middenoorontsteking
Je
kindje wordt midden in de nacht krijsend wakker… Zou ze eng
gedroomd hebben? Wat drinken en dicht tegen mama aanzitten, dat helpt,
maar als je haar weer neerlegt begint het hartverscheurende geschreeuw
opnieuw. Haar oortje is rood en ze voelt ook wel wat warm. Sinds ze
naar de crèche gaat is ze nog al eens verkouden, net als al
haar kleine collega’s. Ook nu zit haar neusje aardig
dicht.
Na een lange moeizame nacht zit je de volgende ochtend al vroeg bij de
huisarts. Met haar otoscoop (een vergrootglas met een lichtje) kijkt de
dokter
via de uitwendige gehoorgang naar het trommelvlies van het oortje.
Normaal is dat parelachtig grijs en ziet het er teer en doorschijnend
uit. Maar zij ziet nu dat het rood is en dikker en ondoorzichtiger
lijkt. Bovendien komt er een uitstulping van het trommelvlies naar
buiten. Waarschijnlijk komt dat door pus dat daar is opgehoopt als
gevolg van een ontsteking. Binnen een paar minuten sta je weer buiten
met een antibioticakuurtje en oordruppels. Gelukkig, jullie kunnen weer
rustig slapen vannacht, want de pijn zal nu wel spoedig verdwijnen. De
pijn komt inderdaad niet meer terug en Floortje is al snel weer beter.
Na een maand of twee echter herhaalt zich de geschiedenis: ze wordt
huilend wakker en trekt aan een zeer oor. Zo kan het gebeuren dat zij
binnen vier maanden vier maal antibiotica krijgt voorgeschreven. Haar
algehele conditie is er niet op vooruitgegaan. Ze blijft maar verkouden
en is gauw moe en hangerig. Ook lijkt ze wat dovig af en toe.
De huisarts stuurt jullie door naar de KNO-arts. Die besluit dat het
het beste voor het gehoor van Floortje is dat er kunststofbuisjes in
het trommelvlies geplaatst worden waardoor het vocht achter het
trommelvlies afgevoerd kan worden. Hierdoor zal haar gehoor de eerste
maanden aanzienlijk verbeteren. Dit is belangrijk, omdat zij midden in
haar taal- en spraakontwikkeling zit.
Wat kun je doen als je kind plotseling oorpijn krijgt?
Niet alle oorpijn wordt veroorzaakt door een ontsteking. Als er een
gure wind staat, of wanneer je zwemt in heel koud water, als je in een
auto de berg oprijdt of in een vliegtuig zit dat snel opstijgt kun je
je oren onaangenaam voelen! Meestal zijn de symptomen bij een
middenoorontsteking wat heftiger.
Waakzaamheid is geboden, want in uitzonderingsgevallen kunnen
complicaties optreden, waarbij de ontstekingen zich kunnen uitbreiden
naar de hersenvliezen of naar het bot achter de oren. Wanneer de huid
achter de oren rood is en pijnlijk bij aanraking, als het kind
voortdurend doordringend huilt of met het hoofd rolt, bij nekstijfheid
of heftige hoofdpijn, bij aanhoudend overgeven: roep een deskundige!
Maak een zoutwateroplossing door 1 theelepel zout in een glas afgekoeld
gekookt water te doen. Spuit met behulp van een pipetje wat in de beide
neusgaten. Daarna:
Een uiencompres
werkt binnen enkele minuten pijnstillend. Hak een ui fijn,verwarm hem
een ogenblikje in een droge pan en doe de fijngehakte ui in een
hydrofiel washandje. Houd dit voor, achter en op de oorschelp van het
zieke kind en doe daar eventueel een mutsje overheen zodat het blijft
zitten. Succes volgt bijna onmiddellijk.
Is dit niet het geval, dan de homeopaat bellen en in overleg een juist
voor dit kind geschikt homeopathisch middel toedienen. Zij zal je
vragen stellen over de reacties van het kind: huilt het zielig, of
juist heel boos, wordt het schreeuwend wakker, zit de pijn aan de
rechter of de linkerkant, is het oor heet, heeft het kind veel dorst,
is het oor rood en heet, helpt een warm of juist een koud washandje,
enz? Het middel moet passen bij de lichamelijke en psychische toestand
van het kind. Het zo gekozen acute middel zal de ontsteking zeker laten
verdwijnen. Maar de gevoeligheid voor ontstekingen is daarmee nog niet
weggewerkt. De homeopaat ziet oorontstekingen als een teken van
verminderde weerstand. Door na de acute ontstekingen een ander passend
middel te geven wordt het immuunsysteem van het kind extra geprikkeld
en geneest de vatbaarheid voor oorontstekingen.
_______________________________
NRC Handelsblad schrijft op 16 juli 2009: 'Kinderen in de leeftijd
tussen 6 en 24 maanden die antibiotica krijgen voorgeschreven tegen een
oorinfectie, zijn weliswaar sneller van hun oorpijn af, maar lopen meer
kans dat zij binnen drie jaar opnieuw oorontsteking krijgen dan
kinderen die zonder medicijnen uitzieken. Het risico stijgt van 43 naar
63 procent. Dat blijkt uit een studie van het UMC Utrecht, op 11 juli
gepubliceerd in het British Medical Journal. De onderzoekers geven twee
mogelijke verklaringen voor het verhoogde risico: de kuur verschuift
het bacteriële evenwicht in het oor ten gunste van de
resistentere
ziekteverwekkers, of de kuur verstoort de natuurlijke afweerreactie en
verhoogt daarmee de vatbaarheid voor toekomstige infecties.'
Homeopathie en ADHD
Het
gebruik van geneesmiddelen bij ADHD stijgt onverminderd snel. Maar
ADHD-pillen zijn geen onschuldige snoepjes. De ADHD-epidemie rukt op.
ADHD-pillen worden aan steeds jongere kinderen gegeven. Medicamenten
als Ritalin en Concerta (met de actieve stof methylfenidaat) zijn
stimulerende middelen die net zo op de hersenen inwerken als
amfetamines en cocaïne.
De ADHD-middelen geven veel bijwerkingen, vooral middelen met als
werkzame stof methylfenidaat. Gebruikers van deze middelen kunnen plots
een psychose krijgen, manisch worden, last krijgen van hallucinaties en
agressiviteit. Daarnaast zien we ook groeivertraging en neurologische
afhankelijkheid. Kinderen met aangeboren hartaandoeningen lopen een
verhoogd risico op plotselinge sterfte en acute hartklachten als ze
ADHD-pillen nemen. Helaas is de verwevenheid tussen farmaceutische
firma’s en de ADHD-behandelaars groot.
Terwijl in de praktijk ADHD-middelen op steeds grotere schaal worden
voorgeschreven, neemt de zorg over de serieuze bijwerkingen toe. De
belangrijkste verklaring voor de ADHD-epidemie is volgens Trudy Dehue,
hoogleraar theorie en geschiedenis van de psychologie in Groningen, dat
mensen het beste willen voor hun kind in een maatschappij waar de
prestatie-eisen steeds hoger worden. ADHD is volgens Dehue niet veel
meer dan een naam voor een tekort aan concentratie, te druk gedrag en
wat andere kenmerken. „Toen Amerikaanse psychiaters in de
jaren zeventig ruim 300 namen bedachten voor allerlei onwenselijke
emoties en gedragingen, wilden ze in feite alleen maar afspraken maken,
zoals: ’we gebruiken deze ziektenaam alleen als iemand aan
criteria a, b en c voldoet”, stelt Dehue. „Sommige
psychiaters spraken toen al de vrees uit dat al die namen in de
praktijk zouden worden aangezien voor de interne oorzaak van de
problemen: de stoornis maakt dat je druk en ongeconcentreerd
bent.’’ En dat is volgens haar precies wat er
wereldwijd en op grote schaal is gebeurd. Niet alleen leken, maar ook
hulpverleners praten over de psychiatrische indelingen alsof het
oorzaken zijn.
Kinderen moeten in westerse samenlevingen, net als volwassenen, al
heel jong presteren. Als je daar als ouder niet alles aan doet, faalt
het kind en faal jij mee. Dehue wil het ADHD-probleem niet
bagatelliseren. Er zijn kinderen en volwassenen die werkelijk grote
gedragsproblemen hebben. Maar daarnaast geldt dat er veel stoornissen
onder het begrip ADHD zijn ondergebracht die daar eigenlijk niet
thuishoren. Zo als gezegd is ADHD is niet veel meer dan een naam voor
een tekort aan concentratie, te druk gedrag en wat andere kenmerken.
Maar tegenwoordig wordt er een soort stoornis van gemaakt die in iemand
huist en kijkt men niet meer naar de werkelijke oorzaak van de
ongeconcentreerdheid. Liever geeft men Ritalin en houdt men zo het
kind rustig.
Hoe kijkt een homeopaat naar ADHD verschijnselen?
Allereerst gaat zij in een uitvoerig en diepgaand vraaggesprek waarin
vaak teruggegaan wordt tot in de tijd van de zangerschap serieus in op
de oorzaken die bij een kind tot onrust, ongecon-centreerdheid of druk
gedrag kunnen hebben geleid. Vaak is er een “begin”
van het ziektebeeld aan te wijzen, omstandigheden sinds wanneer de
patiënt last had. Bijvoorbeeld:
- Een groot verdriet (scheiding van ouders, de
dood van een geliefd huisdier, uit huis geplaatst worden)
- Een traumatische ervaring ( zoals voor straf
opgesloten worden in een kelder, of betrokken zijn bij een auto ongeluk)
- Verhuizen, of het veranderen van
school
- Heftige diarree die gevolgd werd door uitdroging
- Alcoholmisbruik van de ouders
- Een moeilijke geboorte, waarbij soms een kort
zuurstofgebrek is ontstaan, of waarbij een beschadiging aan het hoofd
plaats vond
- Het overlijden van een familielid
Zo
kunnen er bij 10 verschillende kinderen 10 verschillende oorzaken zijn
voor ongeconcentreerdheid en dus kunnen er ook 10 verschillende, op de
patiënt persoonlijk voorgeschreven homeopathische medicijnen
aangewend worden.
Wij hebben in veel gevallen door het gebruik van deze medicijnen
kinderen van hun ADHD-gedrag kunnen afhelpen zodat ze het niet meer
nodig hadden gekalmeerd te worden met behulp van Ritalin.
Bronnen:
De risico’s van Ritalin door Brigitte Alfter (Kopenhagen),
Joop Bouma (Amsterdam) en Marleen Teugels (Brussel) in Trouw oktober
2008
www.drluc.com
Homeopathie
en anti-depressiva
Katja
van Geffen, apotheker verbonden aan de Universiteit
Utrecht, deed onderzoek naar het gebruik van anti-depressiva. Jaarlijks
krijgen
ongeveer 300.000 mensen in Nederland een recept om hiermee te beginnen.
Circa
een kwart hiervan blijkt de medicijnen echter niet in te nemen. Mensen
zeiden
dat ze niet naar de dokter waren gekomen om een pil te krijgen.
„Ze wilden een
gesprek, geen recept.” Dikwijls zagen ze in hun probleem ook
geen depressie of
een angststoornis, waarvoor anti-depressiva zijn bedoeld, maar noemden
ze zich
moe of uitgeput. Ook maakten mensen zich zorgen over de bijwerkingen en
waren
ze bang verslaafd te raken en in hun doen en laten afhankelijk van
pillen te
worden.
Verhoudingsgewijs
zijn er weinig verschillende anti-depressiva in gebruik. De
patiënt wordt aan
de hand van vragenlijsten gecategoriseerd als depressief en de huisarts
kiest
uit een beperkt aantal middelen, ondanks dat verschillende mensen door
verschillende oorzaken ”depressief” zijn geworden.
Het doel is de depressieve
toestand onder controle te krijgen, maar er is geen enkel
anti-depressivum
zonder bijwerkingen, zodat het medicijn eigenlijk een tweede
ziektebeeld
veroorzaakt. Ik hoor mensen klagen over vervlakking, niet meer echt
blij kunnen
zijn, maar ook over een droge mond, geen zin meer hebben om te vrijen,
slaperigheid en zo voort.
Misschien
denkt u dat u al homeopathisch bezig bent met de bestrijding van uw
depressie:
u gebruikt Hypericum ofwel Sint Janskruid, een “natuurlijk
geneesmiddel”. Maar
wat een geneesmiddel tot een homeopathisch geneesmiddel maakt is niet
de
basisstof, maar de bewerking ervan, het unieke proces van verdunnen en
schudden. Zout heeft bijvoorbeeld als droge stof geen genezende
werking, maar
als het wordt verwreven, verdund en geschud, wordt het Natrium
Muriaticum, een
van onze meest geneeskrachtige middelen.
Alle
homeopathische medicijnen zijn uitgetest op gezonde mensen om te
onderzoeken
welke symptomen er door gedekt worden. Bij Hypericum zijn inderdaad
enige
depressiesymptomen aangetroffen. Maar als homeopathisch middel komt het
zelfs
niet in de buurt van de minstens honderd andere medicijnen die wij
gebruiken om
depressie te bestrijden. Er bestaat geen algemeen middel tegen
depressie
dat bij
iedereen helpt. En het gebruik van een kruid in een grote hoeveelheid
komt
dichtbij het gebruik van een regulier medicijn en kan in een aantal
gevallen
schade toebrengen.
Hoe
is de homeopathische behandelwijze van depressie? Zo lang als er niet
naar de
oorsprong van de ziekte gekeken wordt: wanneer begon het, wat was er
toen in uw
leven aan de hand, hoe bent u daar mee omgegaan? moet men niet
verwachten dat
de ziekte in een verder gevorderd stadium -de depressie- genezen kan
worden. De
homeopaat probeert in een uitgebreid gesprek terug te gaan naar de
toestand van
de patiënt toen de depressie ontstond en schrijft een middel
voor op de
symptomen die zo naar voren komen. Op deze manier kunnen met behulp van
homeopathie veel depressies genezen worden. En genezen betekent dan
niet
vermindering of beheersing van de symptomen, maar het wegnemen van de
aanleg
voor deze conditie. Elk voorschrift voor een homeopathisch middel is
afgestemd
op de unieke eigenschappen en symptomen van een patiënt.
Daarom kunnen u en uw
buurvrouw, als u beiden hetzelfde anti-depressivum gebruikt, van de
homeopaat
ieder een ander middel voorgeschreven krijgen.
Ik
adviseer u nooit op eigen houtje te stoppen met het innemen van
antidepressiva.
Dit kan gevaarlijk zijn en u kunt last krijgen van vervelende
ontwenningsverschijnselen. Wanneer u medicijnen van uw huisarts
gebruikt en u
ervoor kiest om u door een homeopaat te laten behandelen gaat u
aanvankelijk
gewoon door met het innemen van deze middelen. Als er door het gebruik
van het
homeopathisch medicijn een verbetering in uw toestand is opgetreden,
kunt u met
uw huisarts overleggen over vermindering of verandering van de
medicijnen die u
door hem voorgeschreven heeft gekregen.
Homeopathie en Allergie
Ons lichaam zit prachtig in elkaar. Van nature heeft het een
zelfherstellend vermogen; zo weert het ziekmakende invloeden, waardoor
we gezond blijven. Soms is dat zelfherstellend vermogen ontregeld en
heeft het lichaam hulp nodig om weer in balans te komen.
Ons afweersysteem beschermt normaal gesproken ons lichaam tegen stoffen
van buiten. Bij een allergie laat het afweersysteem bij contact met
bepaalde stoffen een andere werking zien dan normaal. Het systeem is
dan zijn evenwicht kwijt en valt onterecht sommige lichaamsvreemde
stoffen (‘allergenen’) aan, die bij de meeste
mensen niet schadelijk zijn voor het lichaam. Allergenen bevatten vaak
eiwitten die een reactie van het immuunsysteem opwekken. Veel
voorkomende allergenen zijn: huisstofmijt, pollen van bomen en grassen,
huidschilfers van dieren, cosmetica en wasmiddelen, metalen als koper
of nikkel, voedingsmiddelen en voedingsadditieven zoals geur-, kleur-
en smaakstoffen, maar ook medicijnen, zoals antibiotica. Bij een
allergische reactie binden de allergenen zich aan antistoffen of aan
bepaalde lichaamscellen, waardoor er stoffen als histamine kunnen
vrijkomen, die de allergische verschijnselen veroorzaken. De
allergische reactie kan zich op verschillende plekken en manieren in
het lichaam voordoen: sommige mensen reageren sterk met geprikkelde
darmen maar er zijn ook kinderen die druk en overactief worden als
gevolg van gebruik van bepaalde voedingsmiddelen. De meest bekende vorm
van allergie is hooikoorts, een overgevoeligheid voor pollen
(stuifmeel) van bomen en planten waarop gereageerd wordt met
niezen,hoesten en tranende ogen.
De homeopathie ziet een allergie als een reactie van het lichaam op
bepaalde stoffen. Een homeopathische behandeling kan het lichaam
hiervoor minder gevoelig maken. Er worden dan homeopathische
geneesmiddelen voorgeschreven die gemaakt zijn van de stof waarvoor men
allergisch is, bijvoorbeeld Pollen D4 of Huisstofmijt D6. Als
vaccinaties mogelijk de afweer negatief hebben beïnvloed, kan
een kuur worden gedaan met homeopathische geneesmiddelen, gemaakt van
het vaccin waarmee men is ingeënt.
Ook kan men homeopathische geneesmiddelen geven die zoveel mogelijk
passen bij de allergieklacht op zich. Tenslotte kan een homeopathisch
behandelaar een constitutiemiddel zoeken, dat zowel bij de individuele
allergiesymptomen past als bij de algehele gezondheid en het karakter
van de patiënt.
Zelfmedicatie is bij een allergie niet aan te raden. Vanwege de vaak
dieper liggende oorzaken kan men beter een afspraak maken voor een
consult bij een deskundig en erkend homeopathisch behandelaar.
Bekkeninstabiliteit
Steeds
meer vrouwen hebben last van bekkeninstabiliteit. Wat is dat nu
precies?
De
bekkenring wordt gevormd door heupbeenderen - darmbeen, schaambeen en
zitbeen -
die voorin verbonden zijn door een stug stukje stug kraakbeen, de
symphysis.
Aan de achterkant zijn ze met het heiligbeen verbonden door het
sacro-iliacaal
gewricht, dat nauwelijks beweging toelaat. Het vormt een stevig geheel
waarin
weinig beweging zit. Je kunt het wel vergelijken met een soort
spiercorset. Tijdens
de zwangerschap gaat door de verhoogde aanmaak van de hormonen
progesteron en
relaxine het kraakbeen verweken. De gewrichten, spieren en banden
worden steeds
soepeler waardoor de onbeweeglijkheid van de bekkenbodem vermindert.
Dit alles
omdat er tijdens de bevalling ruimte moet komen om het babyhoofdje te
laten
passeren. Ook de rug gaat hol staan, doordat de buik aan de voorkant
trekt.
Bij
ongeveer 5 % van de vrouwen is het bekken te instabiel geworden,
waardoor de
spieren en banden overbelast raken en hun functie niet meer kunnen
uitoefenen.
Vaak worden de klachten vanaf de 28e zwangerschapsweek heviger, omdat
dan de
aanloop naar de bevalling begint. Sommige
vrouwen krijgen alleen klachten als ze in beweging zijn, maar er zijn
er ook
die pijn hebben als ze nauwelijks iets doen. Een aantal van hen moet
met
krukken lopen of komt zelfs in een rolstoel terecht.
Mogelijke
oorzaken van bekkeninstabiliteit die bekend zijn:
- Langdurig gebruik van de pil
- Lenige aanleg
- Overmatig sporten in de puberteit
- Slechte houding in verband met overgewicht
- Hoog relaxine-gehalte in het bloed vanaf de 12e
zwangerschapsweek
De
homeopaat betrekt bij haar speurtocht naar het best passende middel ook
geestelijk emotionele omstandigheden in het geheel.
Vrouwen
vinden het vaak moeilijk om dingen uit handen te geven en voelen zich
overal
verantwoordelijk voor. De combinatie van werken met zwangerschap en
jonge
moeder zijn zorgt voor een extra geestelijke en fysieke belasting. Dit
kan een
belangrijke reden zijn voor het ontstaan van klachten. De vrouw moet
letterlijk
en figuurlijk een “nieuw evenwicht” zien te vinden.
En daar kan de homeopaat
met een speciaal op de persoonlijkheid van de patiënt
voorgeschreven middel
heel goed bij helpen en opmerkelijke resultaten behalen.
Buisjes in de oren
Maaike is een vrolijk, stevig peutertje. Ze is een gezond kind, nooit
verkouden. Ze ontwikkelt zich snel: ze kan al moeilijke puzzeltjes
maken en bijna fietsen zonder zijwieltjes. Ze doet vrolijk mee in de
peuterklas en gaat graag naar “school”. Wel heeft
ze daar af en toe problemen met de juffen omdat ze naar hun zeggen niet
goed luistert, ze gaat erg haar eigen gang. Haar moeder vindt het wel
een beetje vreemd dat haar taalontwikkeling wat achterblijft. Haar
oudere broer en zusje, die motorisch lang niet zo sterk zijn als
Maaike, konden al veel eerder praten. De laatste tijd valt het haar
ook op dat Maaike als maar dichter bij de televisie gaat zitten. Ze
besluit om op school wat ondersteunende logopedie aan te vragen voor
Maaike.
De logopediste doet een gehoortest en dan blijkt tot grote schrik van
de moeder dat Maaike een serieuze gehoorafwijking heeft. Ze neemt
Maaike mee naar de huisdokter die haar vertelt wat er aan de hand is.
Er zit dik, plakkerig, lijmachtig vocht opgehoopt achter het
trommelvlies van beide oren. Het vlies en de kleine middenoorbeentjes
bewegen hierdoor niet goed mee met de geluiden van buitenaf, dit leidt
tot gehoorverlies. Er is geen sprake van pijn of koorts. De KNO-arts
noemt dit lijmoren of
glue
ears. Haar moeder ziet nooit enig oorsmeer
in Maaikes oren: dat klopt, want het kan er niet goed uit!
Besloten wordt om chirurgisch kunststofbuisjes in de oren aan te
brengen om de taaie substantie uit haar oren te laten wegvloeien. Na
ongeveer een jaar zullen de buisjes er weer uitvallen. Gehoopt wordt
dat het probleem van vocht achter de oren dan niet weer terugkomt.
Trommelvliesbuisjes worden ook vaak toegepast als na verschillende
middenoorontstekingen een dikke, doorschijnende, niet
geïnfecteerde vloeistof zich achter het trommelvlies ophoopt.
Maaikes moeder heeft besloten om naast de huisarts en KNO-specialist
ook haar homeopaat in te schakelen. Die kan ervoor zorgen dat met
behulp van een homeopathisch middel het oorsmeer gemakkelijker kan
worden afgevoerd. Zo kunnen Maaikes oren, als de buisjes niet meer
nodig zijn, de afvoerende taak zelf weer overnemen. Soms besluiten
mensen eerst zo’n middel te proberen voor ze een
buisjesoperatie plaats laten vinden. Dit omdat zij tegen de operatie
opzien en omdat buisjes nog al eens littekens op de trommelvliezen
achterlaten. Vaak heeft het gebruik van een dergelijk homeopathisch
middel zo’n succes, dat de operatie niet meer nodig is. En in
het geval van Maaike wordt het voorspoedig herstel bevorderd.
Examenvrees
Het is mei en voor vele scholieren breken spannende tijden aan.
Het eindexamen en voor kinderen uit groep 7 van de basisschool de
entreetoets!
In februari komt samen met zijn moeder een 17-jarige jongen binnen.
Hij kan al weken lang slecht slapen en maakt zich grote zorgen om het
op handen zijnde mondeling examen HAVO Engels. Hij doet zijn best en
werkt erg hard vertelt zijn moeder, maar de laatste weken wordt hij
steeds nerveuzer.
Hij is een goede leerling en heeft weinig te vrezen volgens zijn ouders
en docenten, maar zelf denkt hij daar anders over. Hij is bang dat hij
iets vergeten zal, of een woord verkeerd zal uitspreken. Of dat de
leraren, zoals vorige keer op zijn MAVO examen, een beetje gaan zitten
lachen en hij weet niet waarover dat dan is.
Hij was toen zo zenuwachtig, dat hij werkelijk met knikkende
knieën het lokaal binnen kwam. De uren van te voren moest hij
steeds maar weer naar de wc. Het liefst zou hij hard weggelopen zijn,
maar hij wist dat er niet aan te ontsnappen viel.
Toen hij eenmaal bezig was met het gesprek en ze gelukkig over een boek
begonnen dat hij erg leuk had gevonden om te lezen, viel het
uiteindelijk mee. Hij kreeg zelfs een 8.
Zijn moeder probeert hem te bemoedigen: Maar waarom denk je daar dan
niet aan Mark, je hebt het toen toch zo goed gedaan? Dat kun je dan nu
toch ook weer?
Mark kijkt somber en zegt dat dit examen veel moeilijker is, er worden
hogere eisen gesteld en hij is bang dat hij op het laatst alles zal
vergeten. En de laatste weken heeft hij af en toe zo’n
hoofdpijn dat hij soms alles dubbel ziet.
Arme Mark. Hij voelt zich hulpeloos en kwetsbaar en is zo gevoelig voor
het oordeel van anderen.
Meestal probeert hij aan dingen die vervelend zijn te ontsnappen, maar
dat kan bij een examen niet!
Gelukkig bestaat er een homeopathisch middel waardoor hij wat steviger
in zijn schoenen staat en dat hem weer in balans kan brengen.
Ik heb het hem gegeven en hij is glansrijk door het mondeling heen
gekomen.
En een paar weken voor de Centrale Eindexamens beginnen gaat hij het
opnieuw innemen. Zijn ouders en ik en deze keer ook Mark zelf hebben er
alle vertrouwen in dat het gaat lukken.
Hoofdluis
“Wilt u op dinsdag de kinderen
geen vlechtjes of gel in het haar doen vanwege een onderzoek door het
LOT?”
Wat is DAT??
Het gaat over luizen.
LUIZEN?
Wat is dat voor school?
Zijn daar luizen?
Dat komt toch niet meer voor?
Helaas lieve lezer, dat komt nog wel voor, veelvuldig zelfs. Af en toe,
vaak na een vakantie, is het bij sommige kinderen een levendige boel op
het hoofd en ook op de jasjes die op school aan de kapstok naast elkaar
hangen. En onze school weet erge explosies te voorkomen door de
controleacties van het LuizenOpsporingsTeam.
Dat zijn dan zeker altijd, ehh, bepaalde kinderen waarbij het thuis met
de hygiëne niet zo nauw genomen wordt?
Het zijn inderdaad vaak dezelfde kinderen, maar juist niet de kinderen
bij wie het thuis allemaal niet zo erg schoon is. Luizen vinden een
schoon hoofd met gewassen haren het lekkerst om op te verblijven. Daar
kunnen ze zich ook veel sneller ontwikkelen dan in een vet viezig bosje.
De hoofdluis is een parasiet
die zich in het hoofdhaar dichtbij de huid bevindt en leeft van het
bloed dat wordt opgezogen door de zuigende steeksnuit De hoofdluis
voedt zich uitsluitend met menselijk bloed, gemiddeld 3 tot 6 keer per
dag. Wanneer de luis niet regelmatig bloed kan zuigen, verhongert hij
en sterft binnen enkele dagen.
Bij het zuigen brengt de luis zijn zuigende monddelen in de huid en
zuigt een hoeveelheid bloed op. Voor het bloed zuigen begint wordt
eerst een beetje speeksel aangebracht, dat een stollingsremmende
werking heeft. Doordat het bloed niet stolt kan de luis blijven zuigen.
Zo ontstaat er een irritante jeuk aan de hoofdhuid als gevolg van een
allergische reactie van de huid op het speeksel van de luis. Er worden
per keer heel kleine hoeveelheden opgezogen, waarbij de vrouwtjes meer
bloed nodig hebben omdat ze de eitjes (neten die als witte
puntjes aan de haren worden vastgeplakt) moeten ontwikkelen.
De favoriete plaatsen van de hoofdluis zijn de donkerste delen van de
schedel, hoofdluizen hebben een hekel aan licht. Ze bevinden zich het
vaakst achter de oren, omdat het daar relatief warm en vochtig is. De
omgevingstemperatuur komt zeer nauw; als het te koel of te warm wordt
sterven de luizen spoedig. Wanneer een gastheer koorts heeft, zullen de
luizen het lichaam verlaten en ook als de dood bij de gastheer intreedt
gaan de luizen op zoek naar een warme plek. Kleding en beddengoed en
verkleedkleren van de besmette kinderen moeten in geval van een plaag
heet gewassen worden. Sommige mensen stoppen ze ook wel in de vriezer
of wasdroger.
De dames van ons LOT team kammen het haar van pluk tot pluk uit op
luizen. De gevonden parasieten worden verdronken in wat alcohol,
afwasmiddel of azijn. Kinderen bij wie de indringers op het hoofd zijn
aangetroffen krijgen een briefje mee naar huis waarin verzocht wordt de
behandeling thuis te herhalen. Het kammen moet dagelijks gebeuren en
minstens 10 dagen worden volgehouden.(deze tijd heeft een neet nodig om
uit te komen.)
Zo kunnen we zonder chemische bestrijdingsmiddelen die ook voor de
gastheren erg ongezond zijn van de beestjes afkomen.
Luizen lusten liever meisjes dan jongens (vanwege het langere haar zegt
men), maar waarom komen ze bij het ene kind veel vaker voor dan bij het
andere? Sommige mensen worden veel vaker dan andere door muggen
gestoken: “mijn bloed is zoeter”. Maar wij
homeopaten denken daar iets anders over. Ieder mens heeft een bepaalde
aanleg, constitutie met daarin zijn eigen zwakke plekken. Bij onze
“luizenkinderen” is er “iets “
dat uitnodigt tot geparasiteerd te worden. Wij gaan in een vraaggesprek
onderzoeken hoe we een kind sterker en weerbaarder en daardoor minder
aantrekkelijk kunnen maken voor luizen. Vervolgens schrijven we een
middel voor, en na enige tijd zullen de luizen bij de volgende epidemie
liever op een ander hoofd gaan wonen en zal ons behandelde kind zich
beter en lekkerder in zijn vel voelen.
Koorts
Het is januari,
veel mensen worden grieperig en krijgen koorts. De
drogist doet goede zaken met de verkoop van paracetamol of aspirine die
de koorts verlagen.
Een homeopaat beschouwt koorts niet als een vijand, maar als een vriend
die helpt een infectie of andere verstoring zo snel mogelijk te
overwinnen. Bij een hogere temperatuur worden bacteriën en
virussen eerder vernietigd en alle stofwisselingsprocessen verlopen
sneller. De levenskracht is volop in werking en probeert verstoringen
het lichaam uit te drijven. Regelmatig komt het voor dat
patiënten na het innemen van een homeopathisch middel
tijdelijk een verhoging van de lichaamstemperatuur krijgen.
Echter, bij koorts van hoger dan 40 graden zou ik zeker alert zijn en
er achter proberen te komen wat er aan de hand is. Hebben we te doen
met een eenvoudige verkoudheid van de bovenste luchtwegen? Komen er
tanden door? Is er een keel- of oorontsteking? Een blaasontsteking? Een
dieper in de luchtwegen schuilende bronchitis of longontsteking? Niet
iedere vorm van koorts is onschuldig. Het kan een symptoom zijn van een
er achter liggende ernstige aandoening zoals een long- of een
hersenvliesontsteking. Die uiten zich ook op andere manieren.
Een kindje is bij voorbeeld bleek, slaperig en suf, toont weinig
reactie, huilt weinig of niet, of is juist zeer geïrriteerd
bij elke aanraking, vooral bij buigen van hoofd en beentjes. Is er dan
ook nog sprake van braken, of stijfheid van de nek of een snelle,
moeizame ademhaling wacht dan geen moment met het roepen van een arts;
zeker als er ook nog stuipen optreden of als er paarse vlekjes op de
huid zichtbaar worden is er reden voor groot alarm.
Een ouder voelt meestal heel goed aan of een kind ernstig ziek is.
Vaak wordt koorts onderdrukt met als argument het gevaar van
koortsstuipen. Stuipen bij kinderen tot 6 jaar vormen op zich niet zo
zeer een gevaar, hoewel het er heel eng uit kan zien. Alleen in
zeldzame gevallen (en samengaand met een van de hierboven beschreven
symptomen) wijzen ze op een ernstige hersenaandoening zoals
hersenvliesontsteking of epilepsie.
Koortsstuipen treden op door een zeer snelle stijging van de
temperatuur. Als een kind eenmaal 40 graden koorts heeft zullen er niet
snel meer stuipen optreden. Daarom moeten we de zeer snelle
temperatuurstijging en stuwing naar het hoofd zien te voorkomen.
Dat kan door:
- De patiënt vooral niet te warm toe te
dekken.
- Het hoofd hoger te leggen door een flink kussen
of bij
baby’s het matras schuin omhoog te leggen.
- Lauwwarme citroenwikkels toe te passen (zie
hieronder).
- Voldoende te laten drinken.
- Eventueel een door de homeopaat voorgeschreven
anti-koortsmiddel te
geven.
Ouderwets huismiddeltje: Citroensokjes.
Voeg aan lauwwarm water het sap van een uitgeperste citroen of wat
azijn toe. Dompel hierin sokjes onder en knijp ze uit. Trek ze aan en
“ververs” de sokjes na drie kwartier. De voeten
mogen niet te koud worden. Als er koorts is waarbij de voeten al koud
zijn, kunt u de citroensokjes beter niet gebruiken.
Problemen rond de menstruatie
Veel vrouwen ervaren in het dagelijks leven problemen rond menstruatie,
sexualiteit of zwangerschap. Specifieke vrouwenkwalen die vaak een
relatie hebben met hormonale veranderingen. Al lijken ze veel op de
klachten van een ander, u ervaart ze op uw eigen manier. Daarom wil de
homeopaat niet alleen alles over uw klachten weten,maar vooral: wie
bent ú ?
Op grond van dat totaalbeeld kiest ze dat speciale homeopathische
geneesmiddel waardoor u lichamelijk, geestelijk en hormonaal weer in
evenwicht komt.
Vera heeft een afspraak gemaakt bij de homeopaat omdat ze de laatste
tijd steeds meer last heeft van haar menstruatie. Ook klaagt ze al
jaren over oververmoeidheid. Het wordt haar allemaal een beetje te
veel.
Vera :” Sinds de geboorte van Joris acht jaar geleden zit ik
niet meer lekker in mijn vel. Mijn cyclus is onregelmatig en voor de
menstruatie ben ik erg prikkelbaar. Ik kan dan weinig verdragen, zeker
van mijn man en kinderen. Ik wil liever met rust gelaten worden en ik
heb een hekel aan troost als ik me verdrietig of ellendig
voel.”
Ze snapt het niet. “Alles is toch eigenlijk
goed? Ik heb een lieve man en aardige kinderen!” Ze is boos
op
zichzelf. Af en toe heeft ze er vreselijk genoeg van. Vera vervolgt:
“ Mijn woedeuitbarstingen zijn grillig en kunnen om niets
ontstaan. Toch kan ik ze niet goed inhouden.” Haar buien gaan
gelijk op met haar vermoeidheid. Bijzonder is dat haar vermoeidheid
verdwijnt als ze even lekker bezig kan zijn in de tuin.
Vera hoeft het middel dat de homeopaat voor haar uitgekozen heeft maar
kort in te nemen. De eerste paar dagen voelt zij zich wat meer in
zichzelf gekeerd. Een paar maanden daarna vertelt ze: “
Daarna ging het steeds beter. Vooral de menstruatie verloopt veel
rustiger. Ik voel het niet meer aankomen. De prikkelbare buien heb ik
alleen nog maar op de dag dat de menstruatie begint en ze zijn niet
meer zo heftig. Ik ben voor het eerst sinds jaren weer regelmatig
ongesteld. Ik voel me helderder, opgewekter en heb meer
energie.”
Weer een paar maanden later vertelt ze: “ Mijn cyclus gaat
prima. Ik kan ook weer genieten, heb weer zin om iets op te pakken en
kan wat gemakkelijker relativeren. Ik voel me eindelijk weer
lekker!”
Migraine
Migraine
is een telkens terugkerende, bonzende, intense pijn die meestal aan
één kant
van het hoofd optreedt, maar soms aan beide kanten. De pijn begint
plotseling,
soms voorafgegaan door of gepaard gaand met visuele, neurologische of
maag-darmverschijnselen. In
zeldzame gevallen wordt migraine veroorzaakt door een afwijking in de
bloedvaten, de pijn treedt dan vrijwel altijd aan steeds dezelfde kant
op. Migraine
treedt op als de slagaders naar de hersenen zich vernauwen en
vervolgens wijder
worden. Dit activeert nabijgelegen pijnreceptoren. Migraine
aanvallen kunnen enkele uren of dagen duren.
In
het prodromale stadium, ongeveer 10 tot 30 minuten voor het begin van
de
hoofdpijn, wordt een aantal mensen neerslachtig, geïrriteerd
of rusteloos, ze
verliezen hun eetlust of worden misselijk. Andere mensen krijgen een
blinde
vlek (een gedeelte van het gezichtsveld valt uit) of zien hoekige,
schemerige
vlekken of lichtflitsen of zien voorwerpen kleiner of groter dan ze in
werkelijkheid zijn. Ook zijn er mensen die tintelingen krijgen of
zwakte in een
arm of been. Deze symptomen verdwijnen gewoonlijk voordat de hoofdpijn
opkomt,
maar soms gaan ze er in over.
In
dit prodromale stadium van een aanval wordt in de reguliere geneeskunde
geprobeerd een hevige hoofdpijn te voorkomen door een medicijn te geven
dat de
verwijding van bloedvaten tegengaat, b.v.ergotamine. Tegenwoordig
wordt vaker gebruik gemaakt van triptanen, zoals sumatriptan, omdat men
denkt
dat de vernauwingen in de bloedvaten een gevolg zouden kunnen zijn van
abnormale serotoninespiegels in het bloed. Serotonine is een
neurotransmitter,
een chemische stof die betrokken is bij communicatie tussen de
zenuwcellen.
Triptanen versterken het effect van serotonine. Maar
ergotamine en sumatriptan kunnen gevaarlijk zijn omdat ze de
bloedtoevoer naar
de hersenen beïnvloeden en daarom mogen ze niet te vaak
gebruikt worden. Ook
zijn er geneesmiddelen zoals bepaalde betablockers die dagelijks moeten
worden
ingenomen om het opnieuw optreden van een migraine te voorkomen.
In
de homeopathie behandelen we niet de ziekte, maar de zieke. In
de praktijk betekent dit dat verschillende mensen die dezelfde ziekte
hebben,
in dit geval migraine, ieder een ander geneesmiddel voorgeschreven
krijgen. De
homeopaat schrijft een geneesmiddel voor dat niet alleen gekozen is op
uw
klacht of ziekte maar dat ook passend is bij u als persoon.
De
migraine van A., een student van 23 jaar kan zomaar plotseling beginnen
na het
drinken van een biertje. Het kan dan binnen een paar minuten op komen
zetten,
achter zijn rechteroog trekt een zware hoofdpijn vandaan waarbij hij
misselijk
wordt en over moet geven, zijn oog wordt als het ware naar buiten
gedrukt. Hij
kan geen licht verdragen en trekt om zich tegen het licht te beschermen
een
kussen over zijn hoofd. Het is begonnen toen hij een jaar of 14 was,
kort nadat
hij een hevige zonnesteek gehad heeft. Hij weet dat het op een of
andere manier
met stress te maken heeft, maar tegelijkertijd kan hij onder hoge druk
goed
presteren en in korte periode veel doen. De aanvallen vinden meestal na
een
stressvolle situatie plaats en bijna altijd thuis, in zijn eigen
omgeving. Hij
voelt zich iets beter met een warme pittenzak in zijn nek of wanneer
zijn
vriendin zijn nek masseert. Toch duurt het, zelfs met zware
pijnstillers
minstens twee dagen voor het over is. De aanvallen komen steeds vaker
en duren
steeds langer. Hij is allergisch voor wol, haren, huisstofmijt en
berkenbloesem. Hij
is gevoelig voor zijn omgeving en kan zich moeilijk uiten. Hij kan
vergeven,
maar moeilijk vergeten. Hij heeft sterke sympathieën en
antipathieën en de
neiging om zichzelf voor anderen af te sluiten.
B.,
25 jaar, heeft een soort migraine die begint met het hangen van haar
oogleden.
Ze verslappen, net zoals zij zichzelf voelt verslappen en steeds
zwakker
worden, ze krijgt hevige pijn in haar nek en wordt draaierig en
misselijk. Ze
moet vaak plassen en als ze dat gedaan heeft lijkt de pijn even iets
minder te
worden. Alleen met behulp van zware anti-migrainemiddelen kan zij de
pijn
draaglijk maken. Tot werken is ze dan niet meer in staat. Zij heeft een
onregelmatig werkrooster, waar ze nerveus van wordt. Ze vindt het
vreselijk dat
ze zo vaak moet verzuimen. Ze
heeft last van “plankenkoorts”, ze ziet op tegen
alles wat nieuw en onverwacht
is en probeert alles wat naar en vervelend zou kunnen zijn te
vermijden. Ze kan
door de kleinste dingen van slag raken en is bang de controle te
verliezen.
De
migraine van mevrouw C., een lerares van 52 jaar is zo heftig dat zij
er altijd
drie dagen aan kwijt is. Het begint ermee dat ze niet goed meer kan
lezen, de
letters dansen over het papier en eindigen in golvende strepen. Ze moet
hevig
braken en alleen absolute bedrust in een donkere kamer brengt
verlichting. Mevrouw
C. is heel plichtsgetrouw, houdt zich aan alle regels, is gevoelig voor
kritiek
en moet voortdurend bewijzen dat zij haar werk erg goed doet. Dat doet
zij dan
ook! Zij probeert uit alle macht aan de hoge eisen die aan haar op
school worden
gesteld te voldoen. Zij verkeert in een moeilijke thuissituatie, waarin
zij
nauwelijks kan ontspannen. Krampachtig doet ze haar best vol te houden.
Zoals
u ziet zijn er veel overeenkomsten: deze patiënten hebben last
van hevige
hoofdpijn, hun ogen zijn bij een aanval betrokken, ze zijn misselijk of
duizelig en voelen zich zo beroerd dat ze niet kunnen werken en zich
alleen
door bedrust beter voelen. Toch
zijn alle drie deze patiënten binnen drie maanden tot een jaar
van hun migraine
genezen door een verschillend medicijn. Bij alle drie werden de
aanvallen eerst
minder hevig en duurden ze korter, om daarna steeds minder vaak terug
te komen
en zwakker te worden en uiteindelijk te verdwijnen. Voor
mij als homeopaat zijn juist die verschillen in de manier waarop zij
hun ziekte
ervaren interessant en op grond van vaak subtiele nuances kon aan ieder
het
juist bij hem passende middel worden voorgeschreven.
Tandjes
krijgen
Klassieke
homeopathie is een natuurlijke geneeswijze die er op gericht is het
zelfgenezend vermogen van de patiënt te versterken. De
homeopaat schrijft een
geneesmiddel voor dat niet alleen gekozen is op uw klacht of ziekte
maar dat
ook passend is bij u als persoon.
Op
een avond word ik gebeld door een jonge moeder die de wanhoop nabij is.
Haar
dochtertje van een half jaar is tandjes aan het krijgen en ze heeft
daar erge
last van. De ouders hebben al een paar nachten slecht geslapen want de
jongedame
huilt steeds onbedaarlijk, ze gooit de dekentjes telkens weer van zich
af en ze
is alleen stil te krijgen als haar vader of moeder haar tegen zich
aanhoudt en
met haar rondloopt.
Tandjes
krijgen: er zijn druppeltjes bij de drogist verkrijgbaar en die helpen
wel een
poosje maar deze keer gaat het maar niet over. Het lastige van dit
soort
middeltjes is, dat ze samengesteld zijn uit verschillende grondstoffen,
je weet
dus nooit op welke stof het kind reageert. Wat een klassiek homeopaat,
die
werkt met middelen die van één grondstof gemaakt
zijn (de zogeheten
enkelvoudige middelen) doet is proberen er achter te komen welke
kenmerken van
een middel het best overeenkomen met de klachten, maar vooral ook met
het
gedrag en de persoonlijkheid van de patiënt.
Ik
begin dus te vragen: huilt het meisje zielig of is ze juist bozig?
“Ze
krijst”, antwoordt de moeder direct. Hun anders zo vrolijke
lachebekje is
geïrriteerd en dwars. Als mama om het kind af te leiden haar
een speelgoedje in
de hand geeft, smijt ze het van zich af. Ze wordt zo boos, dat ze gaat
hoesten
van woede. Haar ene wangetje is rood en het andere wit.
Deze
informatie bevat allerlei kenmerken die naar het middel leiden waar het
om
gaat: ik los 2 korrels Chamomilla C30 op in wat water en daar mag de
kleine een
theelepeltje van innemen. Ik vraag de moeder de volgende avond weer te
bellen
over hoe het is gegaan. “Ongelooflijk,
ze heeft nadat ze het gekregen had nog een paar keer diep gesnikt, toen
heeft
ze haar duimpje in haar mond gestoken en ze heeft de hele nacht
doorgeslapen.
Er is nog geen tandje, maar ook vandaag was ze veel rustiger en gewoon
gezellig
zoals we van haar gewend zijn.”
Pesten
Pesten is een vorm van zinloos geweld. Tot 31 maart
2012 kunnen alle basisschoolleerlingen zelf actief iets tegen pesten
doen. De Landelijke Stichting
Tegen Zinloos Geweld nodigt kinderen en
basisscholen uit om een actie te bedenken om pesten op school meer
bespreekbaar te maken en te verminderen. Dit kunnen zij bijvoorbeeld
doen met een project in de klas, het maken van een poster of kinderen
helpen die gepest worden. Scholen en kinderen die de Helden Moed
actie ondersteunen worden ruim beloond. Kinderen kunnen een iPhone,
iPad of Playstation 3 winnen. De schoolklas die met een goed idee
tegen pesten komt wint een geheel verzorgde dag Madurodam. Pesten
is een probleem dat aandacht verdient. In Nederland worden er
wekelijks zo'n 330.000 kinderen het slachtoffer van pesten.
Pesten
is een vorm van zinloos geweld. Plagen en pesten worden vaak door
elkaar gehaald. Plagen gaat tussen twee mensen die elkaar aankunnen.
De geplaagde kan zich verdedigen als dat nodig is. Plagen duurt
meestal kort en is vriendelijk of zelfs grappig bedoeld.
We
spreken over pesten als een kind zich niet of moeilijk kan
verdedigen en zich machteloos overgeleverd voelt aan de pester. De
pester heeft alle macht. Pesten komt steeds weer terug en is kwetsend
bedoeld.Het
slachtoffer wordt bijvoorbeeld niet gekozen met gym, mag in de pauze
niet meedoen met spelletjes. Niemand wil naast haar zitten, ze wordt
belachelijk gemaakt , er wordt niet naar haar geluisterd. Hij wordt
uitgescholden, bedreigd, er wordt geroddeld, spullen worden vernield
of afgepakt, ze wordt opgewacht of achtervolgd. Het specifieke van
pesten is gelegen in het bedreigende en vooral systematische
karakter. We spreken van pestgedrag als het daarnaast ook nog
regelmatig gebeurt, waardoor de veiligheid van de omgeving van een
kind wordt aangetast. De inzet van het pestgedrag is altijd macht
door intimidatie.
Op
veel scholen is er een pestprotocol, hierin wordt vastgelegd welke
stappen de school gaat zetten in het geval van pesten. Door het
protocol te volgen ontstaat een samenwerking tussen leerkracht,
pester, gepeste, overige klasgenoten en ouders. Deze vorm van
samenwerken wordt de vijfsporenaanpak genoemd.
Hierdoor
ontstaat helderheid voor alle partijen. Helaas komt pesten evenveel
voor op scholen die een pestprotocol hebben als op scholen die dat
niet hebben.Hoe
probeert men kinderen die gepest worden te helpen? Iedere
melding van pestgedrag dient serieus genomen te worde en te worden
geverifieerd.Men
probeert de innerlijke weerstand van het kind te verbeteren door
sociale vaardigheidstrainingen waarin het kind leert op andere
manieren te reageren en zich zekerder van zichzelf te laten voelen,
men leert het kind te onderzoeken waardoor het komt dat het gepest
wordt en hoe het zichzelf beter kan leren verdedigen. Vaak
helpen deze trainingen wel iets, maar hebben ze toch niet het
gewenste effect en soms gebeurt het zelfs dat de gepeste kinderen
zelf pesters worden.
Welke
gevolgen van pesten vinden we bij kinderen? Vaak
zullen kinderen niet zeggen dat ze gepest worden, omdat ze bedreigd
worden als ze het vertellen. Toch kun je dan op een andere manier
zien dat er iets aan de hand is.Karin (5) heeft al weken
slaapproblemen. Ze moet nachtmerries hebben,
denken haar ouders, want ze wordt herhaaldelijk schreeuwend wakker.
De homeopaat hoort dat ze steeds banger wordt in het donker en dat
het bedlampje de hele nacht aan blijft. Dit kan ook andere oorzaken
hebben, maar de homeopaat is alert op zulke verschijnselen. Marijke
(8) is weer in bed gaan plassen. Kees ( 10) heeft elke dag buikpijn
voor hij naar school gaat, in de vakanties heeft hij er geen last
van. Aaltje (12)klaagt over hoofdpijn op schooldagen en de ouders
zijn al aan het onderzoeken geweest of ze niet ergens allergisch voor
is. Maarten (14) heeft kennis gemaakt met de zoete roes van het
blowen en verliest zich er steeds meer in, zo kun je aan de boze
wereld ontsnappen. Dat doet Erwin (9) ook, maar dan op een andere
manier: hij leest de hele dag en probeert zo in een ander leven, waar
het vreedzaam en mooi is, te stappen.Johan
(7) wordt thuis steeds vervelender tegen zijn jongere zusjes, hij
slaat ze en pakt hun speelgoed af, terwijl ze altijd
vriendschappelijk samen speelden.
Wanneer
de kinderen wel vertellen wat er aan de hand is, krijgen ze volop
welgemeende verklaringen (Eigenlijk is Bart een heel aardig kind, het
moet iets in jouw gedrag zijn waardoor hij vreemd doet denk je niet?)
of adviezen (Als ze je slaan moet je gewoon harder terugslaan! ) waar
ze niet echt gelukkiger door worden.
Wat
doet de homeopaat?
Ik probeer zo open mogelijk naar wat het kind
vertelt te luisteren. Ik probeer me een totaalbeeld te vormen van wat
er aan de hand is. Dan ga ik op zoek naar het homeopathisch medicijn
dat aansluit bij de lichamelijke, emotionele en geestelijke
symptomen.Ik
geef het kind en de ouders een lijstje mee van aandachtspunten waar
ze zelf op kunnen letten zodat ze daadwerkelijk kunnen zien wat al
beter is of nog steeds niet goed gaat.En
zo ontstaat er vaak binnen een paar maanden een weerbaarder en zelf
verzekerder kind, dat beter in haar eigen kracht zit en zich meer
bewust is van haar eigenwaarde.
Wanneer
we over pesten praten leven we mee met het slachtoffer en proberen er
alles aan te doen opdat het pesten ophoudt. Verontwaardigd wordt er
gesproken over “ de dader die nu eens aangepakt moet
worden”,
over strenge straffen en geen tolerantie hebben voor zulke
praktijken, maar wat doen we als naar voren komt dat een van onze
kinderen niet gepest wordt, maar zelf een pester blijkt te zijn?
Als
“zo iets doet mijn kind niet” niet waar blijkt te
zijn? Je bent
op school geroepen voor een gesprek, en zit tussen een zielig
slachtoffertje en je eigen kind dat iemands spullen vernield blijkt
te hebben, stelselmatig een ander kind treitert of zeer
doet….wat
voel je je dan ongelukkig! Wat moet je hier aan doen? Hoe ga je met
het kind om? Hoe verander je zijn gedrag? Hoe kun je hem helpen?
Aangeraden
wordt het kind een sociale vaardigheidstraining te laten volgen of
naar een sportclub te sturen. Helaas blijkt dat veel gepest optreedt
in bijvoorbeeld de kleedkamers van de sportvereniging, of op weg naar
de training.Waarom
doet een kind, jouw kind, zo iets?
Wat zijn de oorzaken van zulk
gedrag?
Dat
is een van de dingen waar ook de homeopaat achter probeert te komen.
Niet om het kind een zielige vrijbrief mee te geven, waardoor
ongewenst gedrag getolereerd wordt, maar om uit te vinden of we aan
het probleem dat aan de basis van het pesten ligt iets kunnen doen.
De
ouders van het kind kunnen aan het scheiden zijn, het kind voelt zich
erg eenzaam na een verhuizing, er is een ernstige ziekte bij een
broertje geconstateerd, zij voelt zich voortdurend buitengesloten of
denkt dat zij alleen mee telt als zij zich groot en stoer voordoet,
hij is bang dat hij dingen niet goed genoeg kan en gaat zichzelf een
beetje overbluffen, zij moet altijd de oudste en dus de wijste zijn,
maar voelt dat zelf helemaal niet….er zijn tal van redenen
te
verzinnen waardoor een kind bang of verdrietig is, zichzelf niet
respecteert en een ander kind gebruikt om zich zelf sterker en beter
te voelen.
Misschien
plast ook de pester wel eens in bed, of kan niet slapen. Misschien
heeft hij last van eczeem of wratten, reageert zij extreem op suiker
of kleurstoffen, misschien gedraagt hij zich overactief of kan zij
moeilijk tegen afwijkingen van vaste patronen.
Wat
doet de homeopaat?
Mijn
werkwijze is dezelfde als die ik gebruik wanneer ik een
pestslachtoffer als patient heb. Ik probeer zo open mogelijk naar
wat het kind vertelt te luisteren. Ik probeer erachter te komen het
vervelende gedrag begonnen is en of het kind altijd in een groepje
pest, of een bondgenoot nodig heeft. Is het kind ergens bang voor? Of
is het juist roekeloos en helemaal niet bang?
Ik
probeer me een totaalbeeld te vormen van wat er aan de hand is. Dan
ga ik op zoek naar het homeopathisch medicijn dat aansluit bij de
lichamelijke, emotionele en geestelijke symptomen.
Ik
geef het kind en de ouders een lijstje mee van aandachtspunten waar
ze zelf op kunnen letten zodat ze daadwerkelijk kunnen zien wat al
beter is of nog steeds niet goed gaat. Regelmatige evaluatie, via
telefoon of e-mail of in een gesprek is van het grootste belang.
Natuurlijk streven we naar: ze leefden nog lang en gelukkig, maar
meestal gaan dingen stap je voor stapje beter en dan is het wel van
belang te weten met welk stapje we bezig zijn. Op
deze manier lukt het vaak een kind zijn zelfrespect terug te geven en
te laten ervaren wat zijn eigen aandeel in gebeurtenissen is in
plaats van steeds de schuld buiten zich zelf te willen plaatsen.
naar
boven
Verminderde
vruchtbaarheid
In
deze tijd waarin we heel veel te kiezen hebben wordt het moment om
kinderen te krijgen vaak uitgesteld. Bij veel mannen en vrouwen komt
toch vroeg of laat het oerverlangen naar kinderen boven. Soms komt
een gewenste zwangerschap niet vanzelfsprekend tot stand. Dat is vaak
het begin van een onzekere periode waarin hoop en teleurstelling
elkaar afwisselen. Als de zwangerschap uitblijft gaan we ons na
verloop van tijd zorgen maken.
Na
een bezoek aan de huisarts volgt vaak een doorverwijzing naar een
gynaecoloog of een infertiliteitkliniek. Daar wordt onderzoek gedaan
naar de verminderde vruchtbaarheid van de vrouw en haar partner. Het
blijkt dat verminderde vruchtbaarheid voorkomt bij 1 op de 6 paren.
Voor 30 % ligt de oorzaak bij de man, voor 30 % ligt de oorzaak bij
de vrouw, voor 30 % ligt de oorzaak bij beide partners en bij 10 % is
de oorzaak onbekend.
Dan
kunnen in een reguliere behandeling verschillende trajecten worden
ingezet.
-Vaak
wordt begonnen met Ovulatie inductie. De
ovulatie wordt met medicijnen (hormonen) gestimuleerd.
-Een
volgende stap is KIE
Kunstmatige
inseminatie met zaad van de eigen partner. Het sperma van de partner
(of donor:KID)
wordt ingebracht in de schede van vrouw op het moment van de ovulatie
(eisprong).
-Wanneer
dit niet voldoende effect heeft, wordt het in het laboratorium
voorbewerkte sperma van de partner direct in de baarmoeder van de
vrouw ingebracht IUI
-Is
ook dit niet geslaagd, dan kan men overgaan opIVF In-vitrofertilisatie
(reageerbuisbevruchting), waarbij door middel van punctie eicellen
bij de vrouw worden weggenomen. In het laboratorium vindt vervolgens
bevruchting van de eicellen met het voorbewerkte sperma plaats,
waarna meestal 2 bevruchte eicellen worden teruggeplaatst in de
baarmoeder.
-Bij
ICSI Intra
cytoplasmatische sperma injectie wordt in de laboratoriumfase een
stap verder gegaan dan bij IVF door de zaadcel direct in de eicel te
injecteren. Aan
deze trajecten kleven vaak bezwaren. Er
kunnen bijwerkingen bij de hormoonbehandelingen optreden, waardoor
bijvoorbeeld sterke stemmingswisselingen kunnen plaatsvinden. De
eierstokken worden over gestimuleerd, waardoor de kans op een
meerling zwangerschap groot is. Er
is veel spanning en onzekerheid waardoor de emotionele en fysieke
belasting hoog is, dit kan zelfs een van de oorzaken vormen waardoor
een zwangerschap niet tot stand komt.
Weinig
mensen weten, dat er door een homeopathische behandeling een grote
kans is dat er een einde komt aan de onvruchtbaarheid en zich een
nieuw mensje melden kan. Zowel
bij de man als bij de vrouw kunnen we in een homeopathisch consult
vele aanknopingspunten vinden waar we met een middel op in kunnen
gaan en zo de weerstand en conditie van beide partners kunnen
verbeteren. Er is wel tijd voor nodig om op verschillende aspecten
nader in te gaan.
Bij
mannen kan er sprake zijn van
-
Onvoldoende beweeglijkheid en kwaliteit van de zaadcellen
-
Problemen met zaadlozing
-
Ziekte (complicaties Bof, Soa’s)
-
Zaadbaltrauma’s
Bij
vrouwen vinden we vaak
- Verouderde
eierstokken ( veel vrouwen zijn al ouder dan 30 als ze zwanger proberen
te raken)
- Onregelmatige cyclus
- Langdurig pilgebruik
- Problemen van eileider of baarmoeder
- Leefstijl (alcohol, roken)
- Ziekte (Soa’s)
- Stress/emoties
- Familiaire belasting
Ook
wanneer u kiest voor een behandeling in het ziekenhuis is het
daarnaast toepassen van homeopathie de moeite waard. Door de
homeopathische ondersteuning tijdens het traject voelt u zich
evenwichtiger en kunt u de behandeling beter aan.
Verminderde
vruchtbaarheid leent zich niet voor zelfmedicatie. Ieders
voorgeschiedenis is anders en er bestaat niet één
en hetzelfde
geneesmiddel voor deze problematiek. Uitgebreid consult met een
deskundige homeopathische behandelaar is nodig om het juiste medicijn
vast te stellen en we adviseren u om daarbij contact met uw huisarts
te houden.
Waterkristallen
gefotografeerd door Masaru Emoto
